میشناسی؟ مهرشادم

مدتی بود واسه اتفاقهای بدی که واسم افتاده بود نیومده بودم اما همه ی

مطالب رو توی یه وبلاگ جدید دارم جمع میکنم حتمآ بیا تا باز همه

بچه هارو جمع کنم

مخصوصآ دوستانی که خودشون میدونن دیگه اسم نمیبرم

http://www.delm.mihanblog.com/

خیلی دلم واسه اون روزها تنگ شده هر کدوم با یک عشق توی دل

وبلاگ مینوشتیم

خیلی سخته عاشق کسی باشی اما اون حتی ندونه دردتو

از چشات قصه ی غمو علت لرزش دست سردتو

خیلی سخته زندگیت فنا بشه واسه دیدن یه لبخند رو لباش

واسه گفتن از امید و آرزو تو سیاهی غم انگیز شباش

من نیو مدم بگم عاشقتم چون از این حرفا پر گوش همه

اشتباهه که می گن گریه ی مرد روی زخمای تنش یه مرهمه

من نیو مدم بگم تو هم بیا مثل قصه ها بریم از دیار

یا که خیلی مهربئن یه مدتی برای من ادای عشقو در بیار

تو می خوای برنده باشی می دونم به همه می گم ببازن جلو پات

هر چی اسپند به اتیش می کشم تا که چشمت نزنن بشت فدات

تو می خوای برنده باشی می دونم یه نفس هوای خوشبختی می خوای

خودم اسمون هفتمت می شم تو فقط بگو بگو با هام میای 

به نام خدائی که دوسش دارم .... وصال با خدا فنای خود است ، پس فراق از او ، بقای خود است ، تا وقتی که آدمی برای نفس اش ، برای خود اش ، وجود واقعی قائل باشد و بر اساس این پندار به زندگی خویش ادامه دهد ، از خدا دور است. فقط از طریق نفی خویش می تواند به وصال با او نائل آید . در سکوت مبهم شبهاي سردم نقش يک عشق را کاشتي در دلم يه روز بهم گفت: مي خوام باهات دوست بشم. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام.... بهش لبخند زدم و گفتم: آره ميدونم. فکر خوبيه . منم خيلي تنهام.... يه روز ديگه بهم گفت: مي خوام تا ابد باهات بمونم. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام.... بهش لبخند زدم و گفتم: آره ميدونم. فکر خوبيه. منم خيلي تنهام.... يه روز ديگه بهم گفت: مي خوام برم يه جاي دور. جايي که هيچ مزاحمي نباشه. وقتي همه چيز حل شد تو هم بيا اونجا. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام.... بهش لبخند زدم و گفتم: آره ميدونم. فکر خوبيه. منم خيلي تنهام.... يه روز تو نامه برام نوشت: من اينجا يه دوست پيدا کردم. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام.... براش يه لبخند کشيدم و زيرش نوشتم: آره ميدونم.فکر خوبيه. منم خيلي تنهام.... يه روز ديگه تو نامه برام نوشت: من قراره با اين دوستم تا ابد زندگي کنم. آخه ميدوني من اينجا خيلي تنهام.... براش يه لبخند کشيدم و زيرش نوشتم: آره ميدونم . فکر خوبيه .منم خيلي تنهام.... حالا ديگه اون تنها نيست و از اين بابت خوشحالم و چيزي که بيشتر از اون خوشحالم ميکنه اينه که هنوز نميدونه که من خيلي خيلي تنهام....

كاش دنيا خانه مهر و محبت بود ... كاش مي توانستيم بي خيال و فارغ دست بگشاييم و همه را در آغوش بگيريم بي سختي ... كاشكي چشمهايمان خالي از ريا بود و حرفهايمان حرف باد و يك روز و دو روز نبود... ديگر جاي گله نيست ... من بدين بيمايگي ... بدين افسردگي نگاهها عادت مي كنم كم كم ... و چه بد است عادتهاي سنگي ...چه سبك شده است هستي پشت لبخندهاي دروغينمان ! كاشكي وزن بيشتري به روي شانه حس مي كردم ...

كاشكي از اين درياچه روزي بيرون شوم .. چشمه اي ... لب جويي ... و نگاه مهرباني كه تا آخرين روز زندگيم مهربان باقي بماند ... نه بماند حتي خشمگين ولي بمان

 

هر چه از الفبای تو حرف بر می دارم تا تمام شوی انگار بی محاباتر از همیشه لا به لای این همه خطوط مبهم و واژه های ندیده دوباره از سر سطر آغاز می شوی با این همه هنوز هم به تقدس تند یک حس عاشقانه مثل همیشه دوستت دارم اما باور کن نمی دانم به کجای این قصه باید عادت کنم وقتی تو عاقبت می روی و من دوباره در هیچ گم می شوم نمي دانم محبت را بـر چه كاغذي بنويسم كه هرگز پاره نشود بـرچـه گلـي بـنويـسم كه هـرگز پرپر نشـود بـر چه ديواري بنويسم كه هرگز پاك نشود بـر چه آبـي بنويسم كه هـرگز گل آلود نشود وسرانجام بـر چه قلـبي بنويسم كه هـرگز سـنگ نشود

بگو آیا به یاد من دمی سر می کنی یا نه تو هم یادی زپرواز کبوتر می کنی یا نه دل من تشنه و خواهان یک جرعه نگاه توست مرا در شهر چشمانت شناور می کنی یا نه هزاران بار گفتم دوستت دارم عزیز دل بگو احساس قلبم را تو باور می کنی یا نه تمام شعر های سبز نارنجی برای توست غزلهای مرا ایا تو از بر می کنی یا نه دمی غافل نبودم از خیال خاطرت آری تو هم آیا به یا من دمی سر می کنی یا نه نوشتم نام زیبای تو را بر صفحه قلبم تو آیا اسم من را ثبت دفتر می کنی یا نه و حرف آخر من این که شبهای سیاهم را به مهتاب نگاه خود منور می کنی یا نه

پرنده بر شانه هاي انسان نشست . انسان با تعجب رو به پرنده كرد و گفت : اما من درخت نيستم. تو نمي تواني روي شانه ي من آشيانه بسازي. پرنده گفت : من فرق درخت ها و آد م ها را خوب مي دانم. اما گاهي پرند ه ها و انسا نها را اشتباه مي گيرم. انسان خنديد و به نظرش اين بزر گترين اشتباه ممكن بود. پرنده گفت: راستي، چرا پر زدن را كنار گذاشتي؟ انسان منظور پرنده را نفهميد، اما باز هم خنديد. پرنده گفت : نمي داني توي آسمان چقدر جاي تو خالي است . انسان ديگر نخنديد. انگار ته ته خاطراتش چيزي را به ياد آورد . چيزي كه نمي دانست چيست. شايد يك آبي دور، يك اوج دوست داشتني. پرنده گفت : غير از تو پرنده هاي ديگري را هم مي شناسم كه پر زدن از يادشان رفته است . درست است كه پرواز براي يك پرنده ضرورت است ، اما اگر تمرين نكند فراموشش مي شود. پرنده اين را گفت و پر زد . انسان رد پرنده را دنبال كرد تا اين كه چشمش به يك آبي بزرگ افتاد و به ياد آورد روزي نام اين آبي بزرگ بالاي سرش آسمان بود و چيزي شبيه دلتنگي توي دلش موج زد . آنگاه خدا بر شانه هاي كوچك انسان دست گذاشت و گفت : يادت مي آيد تو را با دو بال و دو پا آفريده بودم ؟ زمين و آسمان هر دو براي تو بود . اما تو آسمان را نديدي. راستي عزيزم، بال هايت را كجا گذاشتي؟ انسان دست بر شانه هايش گذا شت و جاي خالي چيزي را احساس كرد آنگاه سر در آغوش خدا گذاشت و گريست!!!!!

  

 

     

 

 

اي خاموش شده زماني كه سياهي ها همه جا را پوشانده است زماني كه خورشيد آسمان را به جاي روشني تاريكي مي بخشد وزماني كه آرزوهاي دفن شده در گور فرياد بر مياورند آنگاه است كه صدايي مبهم كوچه باغ هاي زمان را پر ميكند آنگاه است كه تاريكي زوزه ي مرگ را فرو خورده و سايه روشني از آب پاك بيرون ميايد وآنگاه است كه آرزوهاي ستاره هاي خاموش شده خنجر بر تاريكي ميزنند

خیلی دوست دارم

عشق                                      بيداد    من

باختن                  يعني                    لحظه                 عشق

جان                          سرزمين             يعني                        يعني

زندگي                                 پاک من عشق                               ليلي و

قمار                                                                                    مجنون

در                              عشق يعني ...           شدن

ساختن                                                                               عشق

دل                                                                                   يعني

كلبه                                                                        وامق و

يعني                                                                   عذرا

عشق                                                           شدن

  من                                                عشق

 فرداي                                يعني

  كودك                        مسجد

  يعني             الاقصي

عشق  من

سيـب سـرخي را بـه من بخشيـد و رفـت

عاقبـت بر عشـق مـن خنـديـد و رفـت

اشـك در چشمــان سـردم حلقــه زد

بـي مـرو‏ت گريـه ام را ديــد و رفـت

چشـم از مـن كنـد و دل از مـن بريـد

حـال بيمـار مــرا فهـميــد و رفـت

بـا غـم هجــرش مــدارا مـي كنـم

گـر چـه بر زخمــم نمك پاشيد و رفـت

 ۱)هرگز متنفر نشو حتي از اون کسي که دوستش داشتي ولي حالا نداري

2) بسيار بخند حتي براي کسي که در بغلش گريه کردي

 3) هميشه لبخند بزن حتي به کسي که ازش متنفري

4) نگران نباش حتي اگر ديدي دست رفيقت تو دست ديگريه

۵) از ديگران کم انتظار داشته باش

 6) ساده زندگي کن

۷) دوست خوبي داشته باش چون تنها دوسته که برات ميمونه

بنویس از سر خط بنویس که دلت دیگه به یاد اون نیست

 بنویس که بدونه وقتی نباشه قلبت از غصه خون نیست

 اون که گذاشت و رفت یه روز سرش به سنگ می خوره بر می گرده

 دیگه صداش نکن بزار خودش بیاد دنبالت بگرده

 دیگه گریه نکن آخه اشک تو باعث شادی اونه

 دیگه به پاش نسوز آخه اون واسه تو دیگه دل نمی سوزونه

 اگه می خواست میموند حالا که رفت و غصه اش مونده ز یادم

 اگه پیشم میموند میدید جز اون به هیچکی دل نمی دادم

ديشب تو فكرت بودم كه يه قطره

اشك از چشمام جاري شد.......

از اشك پرسيدم چرا اومدي؟؟

گفت آخه تو چشمات كسي هست

 كه ديگه اونجا جاي من نيست

هرگاه احساس کردي که گناه کسي آنقدر

 بزرگ است که نمي‌تواني او را ببخشي

بدان که اشکال از کوچکي روح توست،

 نه از بزرگي گناه او.......

 مرا به آغوشت راه بده ،مي خواهم براي اولين بار ببوسمت
بيا چشمانمان را ببنديم
مي خواهم وقتي لبهاي معصوممان به هم گره ميخورد
وهر دو از فرط لذت در آغوش يكديگر نفس نفس ميزنيم
وجود نا محدود خداوند را با چشماني بسته تصور كنيم
چشمانت را باز كن
لبهايمان از گرمي شهوت خشك شده اما گونه هايمان از اشك خيس،
ما ساعتهاست كه در آغوش يكديگر مي گرييم .
اي تنها هم آغوش من ،
بيا كه احساسم را برايت دست نخورده نگه داشته ام
وجسمم را به لذت بوسه اي نفروخته ام ،
بيا كه ميخواهم وقتي دستانت را به روي احساسم مي گذاري ،
از فرط لذت ، قطره هاي اشك بر گونه هايت بدرخشد.
ميخواهم با اشكهايت برتمام احساسم بوسه زني ،
ميخواهم اشكهايت تمام روحم را خيس كند 

به او بگوييد..........
 
به او بگوييد دوستش دارم، به او که تنش بوي گلهاي سرخ را ميدهد، به او که با جادوي کلامش زيباترين لغات را شناختم، به او که لحن صدايش دلپذيرترين آهنگ است، به او که نگاهش به گرمييه آفتاب و لبانش به سرخيه شقايق ودلش به زلالييه باران است، به او که براي من مينويسد،
مينويسد از باران، از شبنم، از گرماي عشق و ..................

به او بگوييد دوستش دارم ، به او که قلبش به وسعت درياييست که قايق کوچک دل من درآن غرق شده، به او که مرا از اين زمين خاکي به سرزمين نورو شعرو ترانه برد، و چشمهايم را به دنيايي پر از زيبايي باز کرد

به او بگوييد دوستش دارم، به او که صداي پايش را ميشنوم، به او که لحن کلامش را ميشناسم ، به او که عمق نگاهش را ميفهمم، به او که ............

به او بگوييد دوستش دارم، به او که گل هميشه بهارمن است، به او که قشنگترين بهانه براي بودن من است وبه او که عشق جاودانه من است

چنان دل کندم از دنیا که شکام شکل تنهائی ست

ببین مرگ مرا در خویش که مرگ من تماشائی ست

مرا در اوج می خوای تماشا کن،تماشا کن

دروغین بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن

در این دنیا که حتی ابری نمی گرید برای من

همه از من گریزانند تو هم بگذر از این تنها

فقط اسمی به جامانده از آنچه بودم و هستم

دلم چون دفترم خالی ست قلم خشکیده در دستم

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

بجز در خود فرو رفتن چه راهی پیش رو دارم

رفیقان بک به یک رفتند مرا در خود رها کردند

همه خود درد من بودند گمان کردم که هم دردند

شگفتا از عزبزانی که هم آواز من بودن

به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند

مي پرسي تو را دوست دارم؟
حتي اگر بخواهم پاسخ دهم نمي توانم
مگر مي شود با کلمات ، احساس دستها را بيان کرد؟
مگر ممکن است با عبارات شرح داد که آن زمان که با ديدگان پر انديشه
و روشن بين به من مي نگري چه نشاط و لطفي دلم را فرا مي گيرد ؟
مي پرسي تو را دوست دارم ؟ مگر واقعا" پاسخ اين سوال را نمي داني ؟
مگر خاموشي من ، راز دلم را به تو نمي گويد ؟
مگر آه سوزان از سر نهان خبر نمي دهد ؟
راستي آيا شکوه آميخته به بيم و اميد ، که من هر لحظه هم مي خواهم به
زبان آورم و هم سعي مي کنم که از دل بر لبم نرسد ، راز پنهان مرا به تو نمي گويد ؟
عزيز من ! چطور نمي بيني که سراپاي من از عشق به تو حکايت مي کند ؟
همه ذرات وجود من با تو حديث عشق مي گويند ، بجز زبانم که خاموش است......

براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده.

براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو.

براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن.

براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير.

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن.

براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن.

براي عشق بمير ولي كسي رو نكش.

براي عشق خودت باش ولي خوب باش.

بنام خدا خالق انسانها                                  و بنام انسانها خالق غمها